Eski bir Milano deposunda bir çatı katı

Giorgio, evin Lambrate semtinde bir loft. Burası nasıl bir mahalle ve neden burada yaşamayı seçtiniz? Sizi ilk etapta endüstriyel mimariye çeken neydi?

Samimi mahalleleri severim ve bu evi yirmi yıl önce satın aldığımda Lambrate hâlâ çok özgün bir ruha sahipti. Görkemli bir sanayi geçmişine sahip olan bölge, o zamandan beri bir yerleşim alanına dönüşmüştür. Endüstriyel arkeolojiye tutkuyla bağlıyım ve bir ev stüdyosuna dönüştürebileceğim, açık plan bir düzen oluşturmama olanak tanıyan, kısıtlamasız özel bir yaşam tarzı sunan bu tür bir alan arıyordum.

Kendi evini tasarlayan bir iç mekan fotoğrafçısı olarak, mesleğinizin seçimlerinizi etkilediğini düşünüyor musunuz? Fotoğrafladığınız mekânlardan herhangi biri evinizin bir bölümüne ilham verdi mi?

Evet! 2000'lerde sık sık loftları fotoğraflardım. Beni özellikle etkileyen iki yer vardı: New York'ta ünlü mimar Hami Rashid'in evi. SoHo'daki bu çatı katında, ahşap zemin gibi birçok detay orijinal haliyle korunmuştu. Ve tasarımcı Fabio Novembre’nin Milano’daki ev stüdyosu. Bu da Via Mecenate'deki büyük depolardan birinde oluşturulan bir lofttu. Her iki durumda da, sınırsız veya görünür engeller olmadan açık bir ortamda yaşama fikrini sevdim.

Çatı katınızın farklı alanları arasında, mutfak merkezi bir rol oynuyor gibi görünüyor.

Mutfak ve yemek alanı evin girişinde yer almaktadır. En çok alan ayırdığım modül bu: Aslında oldukça büyük, oturma odasından daha büyük ve evin en göz alıcı kısmı. Arkadaşlarımı davet etmeyi ve birlikte yemek yapmayı seviyorum, bu yüzden mutfağa bu kadar çok alan ayırdım. Çok uzun bir tezgah istedim ve duvar ünitelerini takmamayı tercih ettim. Dolaplar ve sarkıt lambalar yerine, iki orijinal Yetmişler tavan ofis lambası bulunmaktadır. Mutfak, en çok vakit geçirdiğim alan haline geldi; gerçekten günlük hayatımın kalbi.

Bir tezgah olarak, Monica Armani'nin Progetto 1'inin bazı modüllerini uyarladınız.

Evet! Aslında bunlar ofis dolapları, ancak evin endüstriyel karakteriyle çok iyi uyum sağladıklarını düşündüm. Bunlar çok teknik, temel, minimal parçalar olup, aynı zamanda modern ve işlevseldir. Hiçbir şeyi değiştirmem gerekmedi: Sadece iki modülü yan yana yerleştirdim ve cihazları entegre ettim. Masa da bir Progetto 1 parçasıdır.

Monica, Proje 1 nedir, ne zaman oluşturuldu ve zaman içinde nasıl gelişti?

Luca, ortağım, ve benim Progetto 1'i hayal etmeye başladığımız anı mükemmel bir şekilde hatırlıyorum. 90'ların sonuydu ve çağdaşlık fikrimizi tanımlamaya çalışıyorduk. Net, temiz ve öz bir dili somutlaştıran bir nesneye ihtiyaç duyduk. Sadece bir mobilya parçası değil, mimarinin bir parçası olan bir şey: hafif, teknik, zarif, bir mekânda incelik ve hassasiyetle yer alabilen. Progetto 1 böyle doğdu. Zamanla büyümüş ve dönüşerek bütün bir sisteme dönüşmüştür: benzersiz, tutarlı bir dile sahip geniş ve çok yönlü bir koleksiyon. Gücünün her zaman tekil sadeliğinde yattığına inanıyorum: temiz çizgiler, gerçek modülerlik ve hem çağdaş hem de zamansız kılan mimari bir hafiflik. Belki de bu yüzden, neredeyse otuz yıl sonra bile hâlâ güncel hissediliyor.

Giorgio Possenti'nin konutundaki kullanım değişikliği hakkında ne düşünüyorsunuz?

Bunu çok doğal bir geçiş olarak görüyorum. Proje 1, modüler, teknik bir sistem olarak tasarlanmış; sadeleştirilmiş ve kesin olarak tanımlanmıştır; doğası gereği farklı işlevlere uyum sağlayabilir. Geniş boyut, yükseklik, malzeme ve detay yelpazesiyle her zaman büyük bir esneklik sunmuştur. Giorgio'nun evinde – bir konuta dönüştürülmüş eski bir depo – endüstriyel, temiz kimliği mükemmel bir şekilde uyum sağlıyor. Orada neredeyse yeni bir anlam buluyor gibi görünüyor. Progetto 1'in bir mutfağa dönüşmesini görmek, derinden inandığım bir şeyi doğruluyor: İyi tasarlanmış bir projenin yalnızca bir hedefi yoktur. Gelişir, büyür, mekânla birlikte dönüşür.

Ofis tasarımı ile mutfak tasarımı arasında, örneğin işlevsellik açısından, herhangi bir bağlantı görüyor musunuz?

Kesinlikle. Mutfaklar, çalışma alanları gibi, operasyonel yüzeyler, ergonomi, erişilebilirlik, görsel düzen ve esneklik gerektirir. Bunlar, işlevselliğin anında ve sezgisel olması gereken yerlerdir. Belki de bu yüzden Progetto 1 bir mutfakta bu kadar iyi çalışıyor: Neredeyse bir çalışma istasyonu gibi teknik bir yaklaşımdan doğdu ve birçok çağdaş çalışma ortamını şekillendiren o titizlik duygusunu taşıyor. Fark atmosferde, işlevsel kalitede değil.